zonder titel, brons

samen, brons

als je de bronzen beeldjes van anita franken oppakt, verbaas je je over hun gewicht. want dat is nou juist wat al die ranke figuurtjes lijken te willen doen: gewichtloos worden. dat zit ‘m in hun houding, in hun lenigheid en elegantie. slank en gracieus. alsof ze niets wegen

van gladstrijken is geen sprake. haar meisjesfiguren zijn opgebouwd uit stukken en brokken boetseerwas wat tot hoogst expressieve resultaten leidt. hun huid staat strak gespannen rond spieren en botten, alles ten dienste van een trotse, zelfbewuste houding. hun jeugdigheid en vlinderachtigheid ogen kwetsbaar, maar hun présence straalt een fysieke kracht uit, sensualiteit en onschuld. ze genieten, maar elke zonde is hen vreemd.

eric bos
september 2007